Bring back the ‘lit’ in chicklit

Vraag mijn lezers wat ze onder chicklit verstaan en je zult te horen krijgen dat het heerlijke boeken zijn om in te verdwijnen. Feelgood romans over vrouwen waarin je – zo niet jezelf – toch zeker iemand uit je nabije omgeving herkent. Je vriendin, zus, buurvrouw of collega. Boeken die je laten lachen, soms zelfs doen huilen. Boeken die je het gevoel geven van een ontluikende verliefdheid. Als je eenmaal begint met lezen, wil je niet meer ophouden. Je wilt meer en meer van die wereld die voor je geschapen wordt. De personages voelen haast alsof je ze echt kent. Je gaat van ze houden.

Boeken die je dit gevoel geven, zullen vast niet aan te slepen zijn. De boekwinkels zullen ze vanwege hun gretige aftrek vast in dikke stapels prominent uitstallen. Helaas! We leven namelijk in Nederland en daar vinden de heren en dames critici het nodig neerbuigend te doen over deze romanvorm. Sterker nog: ze ontkennen zelfs dat het iets te maken heeft met serieus schrijverschap. Ondertussen stromen de lezersreacties binnen. ‘Nog nooit zo geraakt door een boek’, ‘Chantal van Gastel heeft het genre naar een nieuw niveau getild’, ‘Je leeft mee met de hoofdpersonen en omarmt ze.’

Maar de pers blijft erbij. Vrouwen zijn klaar met chicklit. Ze zijn uitgekeken op deze – voor elkaar inwisselbare – boeken en ze hebben zelfs het gevoel dat het hun intelligentie ondermijnt. Chicklit zou vrouwen dommer maken, want stel dat ze gaan geloven in de sprookjes, die ik als chicklitauteur hen voorschotel. Tja, wat heb ik hierop te antwoorden? Veel.

Het is misschien een open deur, maar het is belachelijk om een heel genre te bestempelen als minderwaardig. Er bestaan geen slechte genres. Slechte boeken? Ja. Maar die heb je in elk genre. Ik ben ervan overtuigd dat lezers nooit uitgekeken zullen raken op goede boeken. Als een roman staat als een huis en leest als een trein, dan zal ervan genoten worden, ongeacht het genre.

Als er inderdaad een tendens bestaat van vrouwen die het genre de rug toekeren – wat ik in mijn lezerskring gelukkig niet bespeur – dan komt dit doordat we hen in Nederland geen lange geschiedenis kunnen bieden aan auteurs die het genre groot maken, zoals bijvoorbeeld de grote buitenlandse voorbeelden waaronder Sophie Kinsella, Jill Mansel, Emily Giffin, Helen Fielding, Lauren Weisberger en Candace Bushnell.

Goede chicklit is wel degelijk een vorm van literatuur, zoals de benaming al aangeeft. Het behoort aan alle eisen te voldoen die gesteld worden aan welk type roman dan ook. Het enige verschil is dat het gaat om een eigentijdse romanvorm die geschreven is voor en gaat over vrouwen van nu. Chicklit kan en moet dus ook gaan over alle onderwerpen die in het leven van hedendaagse vrouwen een rol spelen. Is afvallen, flirten, shoppen, liefdesverdriet en mooie schoenen daar een onderdeel van? Jazeker. Betekent dat meteen dat er verder niets in een vrouwenhoofd omgaat en dus ook niet in de boeken die voor hen geschreven zijn? Zeer zeker niet.

Helaas is er wel een soort ‘onderkant’ van het genre, die spijtig genoeg deze negatieve associatie onderstreept. Als lezers de pech hebben om – betoverd door aantrekkelijk uitziende covers – enkele van dit soort te snel geproduceerde boeken achter elkaar in handen te krijgen, is het niet zo gek dat ze denken dat dit alles is wat het genre hen te bieden heeft. En dat is de allergrootste en -ergste misvatting.

Hoe dit nu op te lossen? Dat kan maar op één manier. Uitgevers moeten weer kritisch worden in wat ze publiceren in dit genre. Auteurs moeten de diepgang erin terugbrengen. Hierbij doe ik dus een oproep aan alle Nederlandse auteurs van romans voor vrouwen. Laten we het samen naar het niveau tillen dat het behoort te hebben. Bring back the ‘lit’ in chicklit. Laten we onszelf overtreffen met chicklit zoals Nederland – en wat mij betreft de hele wereld – het nog nooit gezien heeft. En voor wie nu nog niet overtuigd is, heb ik eigenlijk nog maar een paar woorden over: “Zoek het maar uit”.


Reacties

  1. Ik lees alles graag maar mijn voorliefde gaat uit naar boeken die je niet meer loslaten. Zo kocht ik een paar jaar geleden de onimbus van Sophie Kinsella alleen afgaande op de cover en de korte inhoud. Het werd mijn lievelingsboek. Ik kocht alles van haar. Heel de reeks.

    Nu dit jaar vertelde mijn beste vriendin mij over Chantal van Gastel, dat ze de boeken zo goed vond.
    Direckt gaan kijken naar het boek Zwaar verliefd dat me heel erg aansprak, nam hem mee op vakantie en kon me helemaal vinden in Isa in zeker opzicht voelde ik mezelf een beetje Isa. Toen ik terug kwam van vakantie heb ik Zwaar Beproefd in enkele dagen uit gelezen, Geknipt voor jou volgde wat later en Zoek het maar uit, won ik dankzij jullie leuke facebook actie.

    De Meet en Greet was super tof en Chantal was net zoals ik dacht een super toffe madam. Zoek het maar uit is zo mooi boek dat ik echt iedereen zou aanraden om te lezen. Het is zo een bijzonder boek, het deed me denken aan mijn twee lieve oma’s die zijn gestorven al een paar jaar geleden.
    Voor mij zijn chicklit boeken zwaar verslavend en ze hebben meer emotionele waarden dan andere boeken, ze kunnen je doen; lachen, boos doen worden, huilen, herkenbaar voor iedereen.
    Mijn boodschap is dan ook, stop nooit met schrijven Chantal.

  2. I love the chicklit! Door mijn dochter aangemoedigd om Jill mansel te lezen ben ik hier in gerold en ik hou van de heerlijke ontspanning van romantiek, humor en hier en daar een traan. Wat ik jullie zeker niet wil onthouden is een schrijfster waarvan ik na haar eerste boek al fan ben. Zomerster van Wendy Louise verdient van mij een ereplaatsje in de boekenkast en ik kan niet wachten op haar volgende boek. Een aanstormend talent, let maar op!! Helaas heb ik jouw boek nog niet gelezen maar dat ga ik zeker doen:) Dit genre moet blijven bestaan en is voor mij naast de wat zwaardere boeken die ik ook graag lees een heerlijke ontspannen aanvulling op mijn lees verslaving!

  3. jammer dat er nog altijd zo minderwaardig over dit genre gedaan wordt. Er zit bagger tussen, net als in ieder ander genre, maar wij hebben zeker een flink aantal keigoede chicklit schrijfsters in NL. Dom worden van het lezen door dergelijke boeken? Kom op zeg, je verrijkt juist je fantasie, je woordenschat en je belevingswereld met een goed boek. Ook met chicklit!
    Go for ik, Chantal!

  4. Dan moeten ze inderdaad maar eens ‘Zoek het maar uit’ lezen, dan piepen ze wel anders. 🙂

  5. Wendy Arts-Hagen zegt:

    Goed bezig!!

  6. Ze moeten niet zo zeuren het zijn geweldige boeken .
    Goed geschreven chicklit boeken zoals die van Chantal van Gastel
    leest je in een keer uit!!!!

    Groetjes,Yvonne

  7. Recht in de roos!
    Mooi geschreven Chantal. Helemaal niks meer aan toe te voegen.
    Drie kwart van mijn boekenkast is chicklit en ik ben er trots op!
    Zo, en nu ga ik naar dat radioprogramma luisteren waar je in zit 🙂

    Liefs Rilana

  8. You go girl! Tell’em. Mooie blog mevrouw van Gastel!

  9. Hier past alleen de standaardreactie die mijn voetballende zoon toegeschreeuwd krijgt als hij iets leuks doet op het veld: well done, baby!

    Omdat chicklit zo’n verpletterende opgang maakte zijn er veel te veel boeken verschenen met een roze kaft, een vrouwelijke hoofdpersoon en ongeloofwaardige en vooral slecht beschreven handelingen. Harlequin boeken die volgepropt zijn met verwijzingen naar designerspullen. Allemaal geschreven om een graantje mee te pikken.

    Zelf lees ik graag boeken die met humor geschreven zijn door iemand met het talent verschillende stemmen aan het woord te laten. Personages die weleens domme dingen doen- net zoals de vele lezers. Verwikkelingen die soms grappig en soms verbazingwekkend zijn zonder respectloos over het intellect van de lezer heen te denderen. En vooral: endings die wel happy zijn, maar nooit ongeloofwaardig. Heerlijk toch als je na het dichtslaan van het boek denkt dat je de meeste hoofdpersonen zelf in je vriendenkring hebt?

  10. Marjolein zegt:

    Hier heb ik niets meer aan toe te voegen 🙂
    Als ik nog een keer een negatieve reactie krijg van iemand die ziet dat ik veel chicklit boeken in mijn boekenkast heb staan en/of denkt dat dat net zoiets is als Bouquet-boekjes, dan geef ik hem/haar gewoon de link naar deze blog!!

  11. Amen! Ben nu in een autobiografie bezig en serieus, heb me nog nooit zo ver van een persoon in een boek af gevoeld. Slechte schrijvers, JA. Slechte genres? Ik zou niet weten waarom!