Een kijkje over mijn schouder

 

Er is veel voor me veranderd sinds afgelopen week. Ik heb mijn laatste werkdag op kantoor gehad en ben nu dus officieel auteur van beroep. Het lijkt me leuk jullie in dit blog over mijn schouder mee te laten kijken naar hoe deze eerste week er voor mij uitzag.

Mijn signeersessie bij de Huishoudbeurs was erg leuk en druk bezocht. Het was tegelijk mijn allereerste ervaring met de hhb, die ik hiervoor nog nooit bezocht had, dus mijn verwachtingen waren blanco. Gelukkig werd het een heel positieve ervaring. Ik heb heel veel leuke mensen mogen ontmoeten, zowel trouwe lezers van het eerste uur, als gloednieuwe die mijn boeken ter plekke ontdekten. Ik vind het ontzettend leuk om te signeren. Als auteur heb je niet zo vaak de gelegenheid om in contact te komen met je publiek, dus ik grijp de kans altijd graag aan. Natuurlijk maak ik ook wel eens mee dat een signeersessie wat minder belangstelling trekt dan deze bij de Huishoudbeurs. Maar ook als het wat rustiger verloopt, komt er altijd wel iemand langs die het de moeite waard maakt. Ik heb nog nooit meegemaakt dat ik met een nutteloos gevoel huiswaarts keerde. Hopelijk blijft dat zo.

Daarna begon mijn laatste werkweek op kantoor. Een gek idee, na drie jaar met veel plezier gewerkt te hebben op deze plek. Voor de twee meiden met wie ik al die tijd lief en leed (en vele scoops voor nieuwe verhalen) heb gedeeld, kocht ik dit bloemetje als aandenken aan onze fijne tijd samen op kantoor.

Het werd een rare week. Bij elke klus die ik afwerkte, besefte ik dat het de laatste keer was dat ik dit deed. Het was alsof ik op vakantie ging, maar ik wist natuurlijk dat het definitief was. Collega’s kwamen langs om gedag te zeggen en me succes te wensen. Soms trof ik plotseling een stapeltje Zoek het maar uit exemplaren aan op mijn bureau. Of ik die nog even wilde signeren voor ik wegging. Natuurlijk! En daardoor drong het weer extra goed tot me door: ik ga echt weg.

Mijn vertrouwde stekkie. Hier heb ik veel uurtjes doorgebracht.

Te signeren boeken voor mijn collega's.

Voor het allerlaatst doe ik het hek achter me dicht.

Uit eten met mijn collega's

Ik hoop dat Bram even de andere kant opkijkt.

Sinds kort ben ik weer begonnen met sporten. Met mijn drukke werkritme was het haast onmogelijk om ook nog bezoekjes aan de sportschool in te plannen, dus de afgelopen jaren heb ik niet zo veel aan mijn conditie gewerkt. Met behulp van een personal trainer (die ik Bram noem, naar de sportinstructeur van Isa uit mijn eerste twee boeken) ga ik vanaf nu weer aan de slag om in vorm te komen. Helaas werkt dit soort etentjes het doel een ietsepietsie tegen.

Ik wil niet eens weten hoe lang ik moet trainen om dit weer te compenseren.

Tja, als ik uit eten ga, wil ik er ook van genieten en dan bestel ik dus waar ik zin in heb. Meestal hou ik er de dag ervoor en erna rekening mee door extra goed te letten op wat ik eet. Over het algemeen kook ik erg gezond, met veel verse groenten. Thuis eet ik bijna nooit vlees. Ik koop het eigenlijk nooit, omdat ik me er diep in mijn hart niet zo goed bij voel om vlees te eten. Toch vind ik het moeilijk om het helemaal uit mijn menu te schrappen, dus ik ga niet vegetarisch door het leven. Als anderen koken, of ik ga naar een restaurant, dan eet ik nog wel vlees. Vis eet ik wel gewoon.

Voorbeeldje van een van mijn gezonde maaltijden. Aubergine of champignons vind ik overigens goede vleesvervangers.

Hoewel ik het Britney Spears (Hit me baby, one more time) effect beoogde toen ik deze broek kocht, voel ik me toch altijd meteen Sue Sylvester als ik hem aan heb. "You think this is hard?! Try being waterboarded, that's hard!!"

Fact 35 uit de “100 facts about me’ gaat over nagellak. Ik kan er niet genoeg van hebben. De laatste tijd ben ik vooral gesteld op de lakjes van OPI omdat ze zoveel langer mooi blijven en… vanwege de geweldige, creatieve namen. En laatst heb ik bij Sephora een heel goede nagellakremover ontdekt. Het is een soort badje, waar je je vinger in stopt. Na een paar tellen is je nagellak helemaal verdwenen, ook de donkerste kleuren!

OPI Vampsterdam

OPI That's Berry Daring

De ideale nagellakremover!

En toen werd ik ziek. Het is heel typisch, want ik heb in de afgelopen drie jaar om precies te zijn één dag ziekteverzuim gehad. En wat gebeurt er op mijn eerste dag als zelfstandig ondernemer? Juist… En niet zomaar een klein beetje zwak, ziek of misselijk… nee, ik kon niks meer. Het begon met een lichte keelontsteking en daar kwamen elke dag wat meer klachten bij. Op een gegeven moment was het zo erg dat ik vier nachten niet geslapen had en ook overdag mijn slaap niet in kon halen. Ik begon er wel heel gave verhaallijnen door te verzinnen, maar achteraf bezien, is dit toch niet helemaal de kant die ik op wil… hoewel er misschien best een markt is voor psychedelische chicklit, zoals mijn vriendin Caroline het verwoordde.

Uitgeteld op de bank met 2 seizoenen van Glee. Een dosis Finchel, thee met honing en een voorraad tissues binnen handbereik.

En ijsjes tegen de keelpijn.

Op het toppunt van mijn lichamelijke meltdown, had ik een belangrijke afspraak die ik niet graag wilde verzetten. Ik had net mijn derde slapeloze nacht op rij gehad, dus er moest een behoorlijke dosis paracetamol, keeltabletten en neusspray aan te pas komen. Maar het was voor een goed doel. Ter gelegenheid van de boekenweek en om Zoek het maar uit daarbij op een leuke manier als leestip neer te zetten, hebben we een prachtige reclame-uiting in de vorm van vrachtwagens. De komende weken rijden er meerdere vrachtwagens door Nederland met deze geweldige posters op de achterzijde:

Tja, dan voel je je natuurlijk spontaan beter!

Best wel groot, die foto...

Met Remco en Gijs van Dorrestijn Transport, het bedrijf dat deze prachtige actie mogelijk maakt.

En natuurlijk rij ik er zelf ook gerust een stukje in weg...

Hoewel het geweldig was om deze vrachtwagens live te aanschouwen, was mijn energie voor de rest van de week daarmee helaas ver op. Ik  kon het zelfs niet meer opbrengen om te lezen, hetgeen voor mij normaal gesproken de ultieme ontspanning is. Ik had ongeveer twee hele dagen nodig om weer bij te slapen. Daarna ging het weer langzaamaan de goede kant op. Overigens, de boeken die ik onlangs gelezen heb? Die zie je hier:

Heb er wegens tijdgebrek lang over gedaan, maar het was de moeite van het uitlezen waard.

Sophie Kinsella, die moest ik natuurlijk metéén hebben.

Deze lees ik nu, bijzonder verhaal.

En mijn New York reisgidsen. Ik plan een trip in het najaar. Ondanks mijn vliegangst. (punt 15 en 16 van de "100 facts about me")

Ik besloot de rest van de week maar even rustigaan te doen. Met een geweldig leuke schrijfopdracht (waarover binnenkort meer info) in het verschiet, wil ik in topvorm zijn. Om de creativiteit alvast een beetje te laten stromen, heb ik me een weekendje op een andere hobby van me gestort. Ik hield als kind al van alle vormen van creativiteit. Tekenen en schilderen heb ik pas sinds kort weer opgepakt. Er mankeert vast van alles aan, maar het is dan ook iets dat ik puur voor de lol doe. Het project dat ik hier heb afgebeeld, is nog niet helemaal af, maar ik vond het leuk er alvast wat van te laten zien.

Stap 1, figuur in lijnen

Adding some colour...

Het begint vorm te krijgen...

Bijna af.

Dit was mijn eerste week als auteur. En ja, ik realiseer het me ook, van schrijven is nog maar weinig terecht gekomen. Maar dat gaat veranderen. Ik voel mijn energie weer opborrelen en nu alle spanning en drukte van de afgelopen tijd mijn lichaam uit is, kan ik er weer lekker tegenaan. Ik heb veel ideeën voor nieuwe boeken. Maar eerst gaat er een nieuwe Zwaar! verschijnen. Ik ben druk bezig met de verhaallijnen voor al mijn oude, vertrouwde vrienden. Misschien krijgt Isa wel een personal trainer… en er gebeurt vast iets met een lange, witte jurk… nou ja, ik wil niet teveel verraden. Het duurt tenslotte nog even voor het boek verschijnt.

Ik hoop dat jullie het leuk vonden om eens over mijn schouder mee te kijken in mijn leven. Ik vond het in ieder geval erg leuk het eens op deze manier aan jullie te laten zien!

 

Reacties

  1. Edith zegt:

    Ik zou zeggen: schrijven schrijven en nog eens schrijven!! Ik kan namelijk niet wachten tot de nieuwe Zwaar! uitkomt. 🙂

  2. Wat spannend! Fulltime auteur! Een droom die uitkomt. Ik wens je veel succes toe en veel schrijfplezier!!

  3. Heel leuk, die vrachtwagen! En wat teken je mooi!!!

  4. Super leuke blog.
    Hij maakt mijn dag helemaal goed, zeker nu ik weet dat er een nieuw Zwaar! boek aankomt :).

    groetjes,

    Kylie

  5. Hi Chantal,

    Volgens mij heb ik je vanmorgen zien trainen met Bram;-)
    Ik mag zo naar hem toe, dan heeft hij in de rol van personal fysiotherapeut!

    Succes met alles!!

  6. Ik vind je blog hartstikke leuk! En als je tijd over hebt mag je wel vaker zulke blogs maken, ik heb hem met plezier gelezen! En het feit dat er een nieuwe Zwaar! aankomt maakt mijn dag weer goed! =D

    Liefs, Esmeralda

  7. Ik verheug me nu al op al die mooie boeken en ik beloof dat ik ze allemaal ga lezen! 🙂 Veel succes met schrijven.

  8. Lisette zegt:

    Oeh ik kan haast niet wachten op het nieuwe Zwaar! boek! Leuke blog verder. Hopelijk wordt je nu (minimaal) de komende vijf jaar niet meer ziek =)

    Liefs Liset

  9. Leuke insteek Chantal!

  10. Jessica Pieterse zegt:

    Heel veel succes met schrijven, ik kan niet wachten totdat je nieuwe boek uitkomt.

  11. Leuke blog! Ben echt super benieuwd naar het nieuwe Zwaar! boek. =)
    En heeeel veel succes als fulltime auteur!

    xxx Nathalie