Inspiratie

Jaren geleden schreef ik voor een schrijfwedstrijd een kort verhaal over een oude vrouw die haar eerste liefde na jaren terugziet. Ik won de wedstrijd niet, dus het verhaal zat weggestopt in een map en in mijn hoofd. Maar ik vergat die vrouw niet.
Een hele tijd later, terwijl ik druk bezig was met het schrijven van mijn derde boek, Geknipt voor jou, zat ik in de pauze op het werk met mijn collega te kletsen. Ze vertelde me over iets dat ze meegemaakt had toen ze een paar avonden daarvoor tegen sluitingstijd nog snel wat boodschappen bij de supermarkt ging doen. Ze was een van de laatste klanten, dus een medewerkster van de winkel maakte aanstalten om de deuren achter haar te sluiten. Op het moment dat ze naar buiten stapte glipte er een verdacht uitziend type naar binnen. Hij trok een wapen, bedreigde het personeel en mijn collega maakte zich snel uit de voeten om de politie te kunnen bellen.
Deze nare ervaring van mijn collega was mijn startsignaal voor Zoek het maar uit. Die avond werd Ella geboren. Een jonge vrouw van halverwege de twintig, die (net als ik op die leeftijd) in een boekhandel werkt. Ze heeft plezier in haar werk, maar heeft ook een grotere droom, die in de dagelijkse gang van zaken een beetje op de achtergrond is geraakt. Het schrijven van een boek. Dan wordt ze slachtoffer van een gewapende overval en op het moment dat ze de dood in ogen kijkt, denkt ze aan alle kansen die ze heeft laten liggen in haar leven.

Ik kijk in de ogen van die jongen, die me hooguit zeventien, achttien jaar lijkt, mijn overvaller, mijn moordenaar. Hij gaat schieten, dat zie ik in zijn verwilderde, losgeslagen blik.
Ik denk aan mijn ouders die vast de verkeerde muziek voor mijn begrafenis kiezen en aan mijn nieuwe stilettopumps in de kast, die ik wilde bewaren voor de juiste gelegenheid. Ik zal er nooit op lopen.
En mijn oma. Ik moest haar nog gaan opzoeken in haar nieuwe kamer. Ze denkt vast dat ik niets om haar geef, omdat ik nooit langsgekomen ben. Dat ik nooit aan haar dacht.
In een fractie van een seconde denk ik aan alle dingen die ik nooit zal meemaken. Trouwen, kinderen krijgen, zelf oma worden, een boek schrijven. Ik zou een boek gaan schrijven… Ik zou niet mijn hele leven in deze winkel blijven werken. Ik zou net als Boris gaan doen wat ik altijd al wilde, maar nu is het te laat. En Boris. Ik zal Boris nooit meer zien. Mijn lieve, grote broer, waar ik zo trots op ben. Hij weet niet eens dat ik zo ontzettend trots op hem ben. Al die keren dat hij me vroeg te komen kijken naar zijn optredens… al die keren dat ik een smoes verzonnen heb.
Ik heb er zo’n spijt van, nu. Maar waar ik echt spijt van heb… wat ik echt het allerergste vind, nu ik hier lig met een geweer tegen mijn hoofd, dat elk moment af kan gaan… aan wie ik denk terwijl ik zeker weet dat dit mijn laatste gedachte is… dat is maar aan één persoon. Eén man.
Al die andere gedachten waren vluchtig, flarden, flitsen. Maar hij staat nu op mijn netvlies alsof hij daar altijd zal blijven. Seconden, minuten, uren, dagen, weken, maanden, jaren. Voor eeuwig. Dex. Dan gaat het geweer af en ik krimp gillend ineen.

Iets anders wat ik al heel lang wilde, is een verhaal schrijven over een jongen en een meisje die samen opgroeien. Het thema eerste liefde spreekt me erg aan. De heftigheid van een eerste verliefdheid vergeet je nooit en de gedeelde geschiedenis van de personages levert een verwevenheid en dynamiek tussen hen op die heel interessant is om mee te werken voor mij als auteur.
Dex is de eerste grote liefde van Ella. Ze heeft in geen jaren aan hem gedacht, want ze is heel gelukkig met haar vriend Owen, met wie ze vergevorderde samenwoonplannen heeft. Dus waarom blijft Dex dan ook na de overval steeds in haar gedachten opduiken? Gelukkig kan ze terecht bij haar oma, die haar altijd begrijpt, dus Ella stort uitgebreid haar hart uit. Dan blijkt oma een geheim met zich mee te dragen over haar eigen eerste liefde, die ze ontmoette en kwijtraakte tijdens de Tweede Wereldoorlog.
En zo kon ik ongeveer tien jaar later eindelijk iets doen met het verhaal dat ik al zo lang in een verloren hoekje van mijn brein had zitten. Uiteindelijk is het zo gegroeid en herschreven dat bijna alleen de naam van de oude vrouw, Anna, is gebleven zoals ik oorspronkelijk bedacht had. Maar ik denk dat er een reden was dat ik toen die wedstrijd niet won, want het verhaal was nog niet af.
Zoek het maar uit is het verhaal geworden van een jong meisje in oorlogstijd, tegenover het verhaal van een jonge vrouw van nu. Het gaat over de band tussen oma’s en kleindochters, keuzes maken met je hart of je hoofd, het najagen van je dromen en over eerste liefdes die een tweede kans krijgen… als je die durft te grijpen.

Reacties

  1. Hoi Chantal,
    ik heb jouw eerste boek toevallig in de boekenwinkel ontdekt en het was heel mooi om te lezen, ik kon me er helemaal in verdiepen in de personages! Dit heb ik niet vaak bij boeken. Mijn eerste boek dat ik gelezen had was Zwaar verliefd! Daarna wou ik nog een boek van je lezen en dat was, geknipt voor jou, dit was ook zo leuk om te lezen en dan wou ik hierna natuurlijk nog een boek van je lezen en daar ben ik nu nog lekker in aan het lezen, dat is Zoek het maar uit! van Ella, ook hier leef ik zo mee met Ella, ik denk zelf omdat ze van mijn leeftijd is, ik ben een jaar jonger als Ella en ik wil ook graag samenwonen met mijn eerste ware liefde!
    Ik ben benieuwd naar het einde! En dan wil ik ook graag het andere boek van jou lezen, namelijk Zwaar beproefd!
    Dan heb ik je 4 mooie boeken en dankzij jouw boeken is mijn hobby lezen weer open gebloeid!
    Want dat was even minder geworden, dank je wel hiervoor, want lezen in jouw boeken is zo leuk en ontspannend en meelevend en ontroerend en romantisch!
    Ik hoop zo dat je nog boeken gaat schrijven want ik vind ze zo leuk! 🙂
    Vele groetjes van Sylvie

  2. Beste Chantal,

    Ik heb het boek Zoek het maar uit gelezen en ben erg onder de indruk. Heb je zojuist ook getwitterd maar had toen dit blog nog niet ontdekt. Ik verwachtte een normale chicklit, ik lees over in het algemeen Engels geschreven chicklit van Engelse auteurs en daar zitten een paar goede schrijfsters tussen.
    Veel chicklit valt best tegen, vandaar mijn gemiddelde verwachtingen. Je boek steekt ver boven vele anderen uit, de verhaallijnen lezen prettig en zijn toch verrassend.
    Ik ga binnenkort nog wat meer titels in huis halen.
    Dank je voor het uitbrengen van dit boek en heel veel succes
    groetjes Tamara

  3. Ik heb net ”Zoek het maar uit” uitgelezen… drie dagen ben ik in de ban geweest van je Ella en Dex. Vaak zit ik helemaal in een verhaal wanneer ik een boek lees, maar deze keer zat het verhaal in mij. Twee avonden heb ik gebaald dat ik toch echt moest gaan slapen… en nu is het uit… klaar… Het verhaal is geweldig, ik heb er enorm van genoten 🙂 Bedankt!
    groetjes Suzanne

  4. mariska frankfort zegt:

    Bij de Veronica gids kreeg ik je boek, en nu heb ik ze alle 4 al gelezen, Ik baal dat er nog geen vijfde boek is. Dus hopelijk komt die er snel.
    Je schrijfstijl is heerlijk om te lezen, dus schrijf maar snel verder, zodat ik niet te lang hoef te wachten op het volgende boek.
    Groetjes Mariska Frankfort

  5. Corry van Rutten zegt:

    Hallo Chantal.
    Wat heb ik enorm genoten van je boek,zwaar verliefd,wat ik kreeg bij veronicagids.
    Heb het tijdens de vakantie in twee dagen uitgelezen,waarbij ik vresenlijk hard moest lachen om hoe herkenbaar jij alles beschijft.
    Mijn man vroeg dan ook met regelmaat wat er zo leuk was…
    Kortom Chantal je hebt er een fan bij.
    Ga voor al zo door met schijven.
    Groetjes v corry van Rutten

  6. Jannie Vredeveld zegt:

    Hallo Chantal.
    Graag wil ik je laten weten dat ik oma van 61 jaar je eerste boek Zwaar verliefd te leen kreeg van een vriendin en heb het daarna aan mijn dochter van 36 uitgeleend.
    Ook mijn kleindochter van bijna 15 heeft het boek gelezen.
    We hebben er alle 3 enorm van genoten.
    Mvg.Jannie Vredeveld.